Posted by: ningnung | September 10, 2008

เจ็ดชั้น (๒)

(ต่อจากตอนที่แล้ว)

ระบบนี้ของโรงพยาบาล นอกจากจะทำให้การบริการเป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็วแล้ว ผู้ป่วยที่อาการไม่หนักจะไม่รู้สึกหดหู่ใจกับการอยู่ใกล้ชิดผู้ป่วยซึ่งกำลังเจ็บปวดเจียนตาย และรับประกันได้ว่าบรรยากาศในแต่ละชั้นจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน อีกนัยหนึ่งก็เพื่อให้การรักษาซึ่งแบ่งตามระดับของอาการเกิดประสิทธิภาพสูงสุด

การแบ่งผู้ป่วยออกเป็นเจ็ดกลุ่มตามลำดับอาการทำให้แต่ละชั้นเป็นเสมือนโลกใบเล็กซึ่งมีกฎระเบียบเฉพาะและวัฒนธรรมพิเศษเป็นของตนเอง แพทย์ที่ดูแลรับผิดชอบก็แตกต่างกันไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านวิธีการรักษา เมื่อพยาบาลออกจากห้องไปแล้ว จูเซ็ปเป คอร์เตรู้สึกไม่มีไข้ เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปนอกห้อง ไม่ใช่เพื่อชมทัศนียภาพของเมืองซึ่งเป็นสิ่งใหม่สำหรับเขา แต่ด้วยความหวังว่าจะเห็นผู้ป่วยในชั้นล่างๆ จากทางหน้าต่าง โครงสร้างอาคารซึ่งเว้าลึกเข้าไปทำให้การสังเกตการณ์เช่นนั้นเป็นไปได้ จูเซ็ปเป คอร์เตเพ่งความสนใจไปยังหน้าต่างชั้นแรกซึ่งอยู่ไกลออกไปค่อนข้างมากและเห็นเพียงเฉียงๆ แต่เขาไม่พบอะไรน่าสนใจ หน้าต่างส่วนใหญ่แลดูมืดด้วยมู่ลี่สีเทาที่ปิดลงมา

(มีต่อ)

****
หมายเหตุ:
ชื่อเรื่อง: La boutique del mistero
ผู้แต่ง: Dino Buzzati
ผู้แปล: Nungning


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: