Posted by: ningnung | September 5, 2008

เจ็ดชั้น

เช้าวันหนึ่งของเดือนเมษายน หลังการเดินทางโดยรถไฟตลอดทั้งวัน จูเซ็บเป คอร์เต มาถึงเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียง เขามีไข้เล็กน้อย แต่ยังคงต้องการเดินจากสถานีรถไฟไปโรงพยาบาลโดยหิ้วกระเป๋าเดินทางใบย่อมของเขาไปด้วย

แม้อาการป่วยของเขาอยู่ในระยะเริ่มแรกและไม่หนักหนาอะไร แต่มีคนแนะนำให้เขามาโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงแห่งนี้ ที่นี่รักษาเฉพาะโรคพิเศษชนิดนี้เท่านั้น เขาได้รับคำยืนยันถึงความสามารถของแพทย์ และระบบการจัดการที่ถูกต้องตามหลักแห่งเหตุผลและมีประสิทธิภาพของโรงพยาบาล

เมื่อเห็นโรงพยาบาลจากระยะไกล เขาจำมันได้ทันทีเนื่องจากเคยเห็นรูปถ่ายในโฆษณา จูเซ็ปเป คอร์เต รู้สึกประทับใจมากกับตัวอาคารสีขาวเจ็ดชั้น ซึ่งมีลักษณะคล้ายโรงแรม แลดูโดดเด่นท่ามกลางรั้วต้นไม้สูงรายรอบ

หลังจากพบแพทย์ จูเซ็ปเป คอร์เต รอฟังผลการวินิจฉัยโรคซึ่งทำอย่างละเอียดรอบคอบ ทางโรงพยาบาลจัดห้องพักให้เขาบนชั้นเจ็ดซึ่งเป็นชั้นสุดท้ายของอาคาร เฟอร์นิเจอร์และพื้นพรมแลดูสะอาดสะอ้าน เก้าอี้ทำด้วยไม้ ปลอกหมอนทำจากผ้าหลากสี จากห้องมองเห็นทัศนียภาพงดงามมุมหนึ่งของเมือง ทุกอย่างแลดูสงบ อบอุ่น และให้ความรู้สึกมั่นใจ

จูเซ็ปเป คอร์เต ล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที เขาเปิดโคมไฟหัวเตียงและเริ่มอ่านหนังสือที่นำติดตัวมาด้วย ครู่ต่อมาพยาบาลคนหนึ่งเข้ามาในห้องเพื่อถามเขาว่าต้องการอะไรอีกหรือไม่ จูเซ็ปเป คอร์เต ไม่ต้องการอะไรแล้วแต่เขาคุยกับพยาบาลสาวอย่างเต็มอกเต็มใจ เขาสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับโรงพยาบาลจึงได้ทราบถึงลักษณะพิเศษของโรงพยาบาลแห่งนี้ ที่นี่ผู้ป่วยจะถูกส่งตัวไปยังชั้นต่างๆ ตามความหนักเบาของอาการ ชั้นเจ็ด, ซึ่งเป็นชั้นสุดท้าย, สำหรับผู้ป่วยที่มีอาการเบาที่สุด ชั้นหกสำหรับผู้ป่วยที่อาการไม่หนัก แต่ก็ไม่ควรปล่อยปละละเลย ชั้นห้าสำหรับผู้ป่วยซึ่งต้องได้รับการรักษาอย่างจริงจังและติดตามเอาใจใส่ ในชั้นถัดลงไปสำหรับผู้ป่วยที่อาการหนักขึ้นเรื่อยๆ ชั้นสองสำหรับผู้ป่วยที่อาการหนักมากที่สุด ชั้นหนึ่งสำหรับผู้ป่วยซึ่งหมดหนทางเยียวยาแล้ว

(มีต่อ)

****
หมายเหตุ:
ชื่อเรื่อง:La boutique del mistero
ผู้แต่ง: Dino Buzzati
ผู้แปล: Nungning


Responses

  1. ผ่านขอรับ

    ไม่พบคำผิดและสำนวนที่ขัดกัน

    ตอนต่อไปจงมาพลัน!

  2. เฮ้อ..ท่านสอ ข้าพเจ้าพยายามเข็นออกมาแล้ว สองสามวันนี้แปลได้แค่นี้แหละ ทั้งไวยากรณ์และคำศัพท์ยากจริงๆ ข้าพเจ้าเปิดดิคชันนารีแทบทุกบรรทัด โครงสร้างประโยคก็ซับซ้อน กว่าจะเรียบเรียงเป็นประโยคได้คิดจนหัวแทบหงอก

    ข้าพเจ้าลองเปลี่ยนบรรยากาศมาแปลเรื่องสั้นเครียดๆ ดูบ้าง ส่วนใหญ่แปลแต่วรรณกรรมเยาวชน ขำขัน หรือไม่ก็เรื่องสั้นง่ายๆ พอเจอเรื่องยากเข้า เลยรู้สึกว่าตัวเองต้องฝึกฝนอีกมาก อีกสิบปีไม่รู้จะเป็นนักแปลอาชีพกับเขาได้หรือเปล่า เฮ้อ…(ขอถอนหายใจอีกครั้ง)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: