Posted by: ningnung | February 18, 2008

เค้กบนท้องฟ้า (น.๔๕)

ตอนที่ ๕ การทดลองแสนประหลาด

นายเมเล็ตติเสียเวลาอีกสองสามนาทีในการทำให้พวกอยากรู้อยากเห็นแยกย้ายกันกลับไป ดังนั้นเมื่อมาถึงหน้าอพาร์ทเมนท์ตัวเอง เขาพบว่าประตูถูกคล้องโซ่จากข้างใน

“เปิดประตูหน่อย” เขาตะโกนบอกภรรยา “นี่คือกฎหมาย”

“กฎหมายข้อไหนกัน? คุณจะทำอะไรกับลูกสาวเรา”

“ผมก็แค่จะถามลูกว่าไปทำอะไรมา แล้วทำรองเท้าหายที่ไหน ยังไง? ให้ผมเข้าไปเถอะนะ ถ้าคุณไม่อยากให้เพื่อนบ้านได้ยินเรื่องราวทั้งหมด”

เหตุผลนี้ทำให้นางเชชิเลียยอมถอดโซ่ที่คล้องไว้และเปิดประตู แต่ก่อนจะปล่อยสามีเข้ามาข้างใน นางสังเกตใบหน้าของเขาอยู่พักใหญ่ ใบหน้านั้นเหมือนเช่นทุกวัน อาจฉายรอยกังวลมากกว่าปกติสักเล็กน้อย แต่ไม่เห็นสัญญาณของอาการคลุ้มมคลั่ง

“เอาล่ะ เข้ามาได้ มาทำให้ลูกร้องไห้งอแงหนักกว่าเดิม!”

นางพูดแล้วหันมามองริต้าซึ่งกำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างสิ้นหวัง

“ลูกสาวเราเป็นสายลับ” นายเมเล็ตติพูดขณะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ มือข้างที่ถือรองเท้าข้างจิ๋วสั่น เขาพูดต่อว่า:

“ผมมีหลักฐาน”

“หลักฐานอะไรกัน? ไอ้รูนั่นน่ะเหรอ รูนี้ก็แค่พิสูจน์ว่าริต้าจำเป็นต้องมีรองเท้าคู่ใหม่”

“คุณไม่เข้าใจ”

“ก็พูดมาสิ ชั้นกำลังฟัง”

(มีต่อ)

****
หมายเหตุ:
ชื่อเรื่อง: La Torta in Cielo
ผู้แต่ง: Gianni Rodari
ผู้แปล: Nungning
อ่านฉบับต่อเนื่องได้ที่ “เรือนเพาะชำ”


Responses

  1. อา..เค็กมาแล้ว
    แปะก่อน

  2. ก๊อก!
    ก๊อก!

    :oเอาล่ะท่านย่าที่เคารพ
    กลับมาขยับทั้งเรื่องยาวแลเรื่องสั้นแล้ว
    เห็นควรเปิดประตูสวนให้ประดาผู้คนได้เข้ามาย่องชมเสียที

    ท่านลองเอาเม้าส์ไปวางตรงใบหน้าสอางค์โฉมดูที
    ไปยัง?
    อ้าวไปเซ่!:x
    นั่นล่ะ
    แล้วเหลือบมองรอดแว่นดูมุมซ้ายล่าง

    เห็นแต่ขีดแสลดใช่ไหม?

    เพราะเหตุท่านยังไม่สร้างสะพานใยแก้วเชื่อมกลับมายังสวน ยามผู้คนพบเห็นใบหน้าผู้ใหญ่ใจดี แล้วอยากตามมาเยี่ยมบ้าน กลับไม่อาจมาได้ดังใจหมาย
    😮 ให้ท่านเลื่อนเม้าส์ขึ้นไปที่ แดชบอร์ด คลิก ไปที่ผู้ใช้ โปรไฟล์ แล้วเติม หนิงหนุงดอทเวิร์ดเพรสดอทคอม ให้เต็ม คลิกอัพเดท จากนั้นลองกลับมาวางเม้าส์บนรูปท่านย่าใจดีอีกที

    หากยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แปลว่าข้าพเจ้าจำผิด อิ อิ อิ😳

    คารวะ

  3. แวะมาทักทาย

  4. โห..ท่านชายกลางขอรับ
    ท่านเป็นแขกคนแรกในรอบปีเทียวนะนี่
    น่าจะได้บัตรทอง แถมวิสกี้มิกเซอร์พร้อมเสื่อปิคนิกสำหรับนั่งทอดหุ่ยในสวน

    แก้วรึก็เตรียมมาแล้ว
    ซดเลยดีกว่า
    ซู้ดดดด
    :mrgreen: (เมา)

  5. สวัสดีจ้าริต้า

    ผม “สังเกตุ” เอ๊ย! สังเกตเห็นว่าหน้าตาของคุณดูหม่นหมอง คุณคงกำลังกลัดกลุ้มอยู่แน่ๆ เลยใช่ไหมครับ?

    ผมว่าคุณต้องคิดมากแน่ๆ เลยล่ะริต้า ไม่งั้นคงไม่พิมพ์อะไรผิดพลาดราวกับคน “คุ้มคลั่ง” ขนาดนี้ แน่ะ เห็นไหม ผมเองก็เป็นไปกะคุณเหมือนกัน เขียนผิดราวกับคนคลุ้มคลั่งฟั่นเฟือนไปกันใหญ่แล้ว

    เธอจบอักษรศาสตร์จากสำนักตักศิลามิใช่หรือริต้า?

    ฉันไม่โทษสถาบันของเธอหรอกจ้า เพียงแต่จะโทษความชราของเธอเท่านั้น ที่ทำให้เธอหลงลืมได้ถึงเพียงนี้

    ฉันสมควรอภัยให้ความชราของเธอดีไหมจ๊ะริต้า???

  6. หน้าแตกยับเยิน อิอิ
    ตอนพิมพ์ไม่รู้สึกทะแม่งหรอกเจ้าค่ะ แต่พอท่านสอเน้นคำให้ดูอย่างนี้
    อายจัง….


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: