ริโคมีความผิดปกติทางสายตา เขาเห็นทุกอย่างสับสนปนเปกันไปหมด บางครั้งเขาเห็นสิ่งต่างๆ มีสองอัน เขาเดินชนกำแพงหรือไม่ก็เดินชนคนอยู่บ่อยๆ หมอบอกว่าเขาสายตาสั้น สายตายาว และสายตาเอียง สรุปแล้วเขามีความผิดปกติทางสายตาทุกอย่างที่สามารถมีได้ และเขายังตาเหล่นิดๆ ด้วย

“ใส่แว่นดีกว่ามั้ง” เพื่อนๆ บอกเขา

ริโคไม่สนใจฟัง ในยามค่ำคืนเขามองดูดาว เขาไม่เห็นดวงดาวเป็นจุดสว่างเล็กๆ ดังที่คนอื่นเห็น แต่เขาเห็นมันเป็นดวงไฟส่องสว่างมีรัศมีเปล่งประกายโดยรอบ

“ผมเห็นดาวสวยกว่าที่พวกคุณเห็นก็แล้วกัน” ริโคบอกกับคนที่แนะนำให้เขาสวมแว่นตา

ยามเขามองแสงไฟในตอนกลางคืนก็เช่นเดียวกัน สิ่งที่เขาเห็นไม่ได้เป็นเพียงหลอดไฟสว่างธรรมดา หากเป็นดวงไฟที่มีรัศมีโดยรอบราวกับแสงที่จิตรกรวาดไว้รอบศีรษะแม่พระและเหล่านักบุญ แสงขนาดใหญ่เหล่านั้นแลดูเหมือนหน้าปัดนาฬิกาเรืองแสง ริโคบอกว่าเขาแทบจะดูเวลาได้ด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าเวลาที่เขาอ่านได้จากหน้าปัดนาฬิกาปลอมๆ จะไม่ตรงกับเวลาจริง แต่สำหรับเขามันไม่สลักสำคัญอะไร เขาอยากมองให้เป็นกี่โมงก็ได้ตามใจเขาและนั่นก็เพียงพอแล้ว

เช่นเดียวกับเวลาอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ เนื่องจากริโคมองเห็นคำต่างๆ ผสมปนเปกันไปหมด เขาจึงจัดเรียงคำใหม่ตามที่เขาพอใจ ดังนั้นเขาจึงไม่เจอข่าวร้ายๆ เหมือนที่คนทั่วไปเจอ และเขามีความสุขมาก

วันหนึ่งเขาเดินชน ศีรษะโขกเสาไฟฟ้า เขาจึงไปตลาดเพื่อซื้อแว่นตา เขาใส่มันเป็นครั้งคราวเพราะรู้สึกแย่มาก แสงไฟในเมืองกลายเป็นเพียงหลอดไฟสว่างธรรมดาไม่มีอะไรมากกว่านั้น ดวงดาวก็ไม่เปล่งรัศมีประกายเหมือนตอนที่เขาไม่ได้ใส่แว่น ซ้ำร้ายข่าวในหนังสือพิมพ์ทำให้เขารู้สึกกังวลใจ

เขามองดวงจันทร์ที่ครั้งหนึ่งเคยมีสองดวง ตอนนี้เขาเห็นเพียงดวงเดียวกลางฟ้า ความเศร้าเกาะกุมจิตใจเขา ริโคตัดสินใจโยนแว่นตาทิ้งลงทะเลสาบ

คืนเดือนมืดคืนหนึ่ง เขาเดินไปใกล้ริมน้ำแต่ก้าวพลาดและตกลงไปในน้ำ เขาว่ายน้ำไม่เป็นและรู้ตัวว่ากำลังจะจมน้ำตาย แต่ก่อนที่จะจมลงก้นแม่น้ำ เขาแหงนหน้ามองฟ้าโดยมีน้ำเต็มสองตา เขาเห็นดวงจันทร์สองดวงและดวงดาวมากมายเปล่งรัศมีประกายเป็นครั้งสุดท้าย

****
หมายเหตุ:
ผู้แต่ง: Luigi Malerba
ชื่อเรื่อง: Storiette e Storiette tascabili
ผู้แปล: Nungning